CV

  • Geboren te Voorburg in 1967
  • Studie rechten aan Universiteiten Utrecht, Maastricht en Nancy (Frankrijk) 
  • Studie Cultuur- en Wetenschapsstudies te Maastricht (onvoltooid)
  • Oprichting kantoor Wösten juridisch advies in 1999

Enkele boektitels:

Hannah Fenitchel Pitkin, The Concept of Representation (University of California, 1967)

Een waardevol boek voor iedereen die namens anderen denkt te kunnen spreken. In deze politiek-filosofische studie wordt een bijzondere poging gedaan om in kaart te brengen wat het betekent om anderen te vertegenwoordigen. Is het mogelijk om namens anderen te spreken en te handelen, en zo ja: welke voorwaarden zijn daar dan aan te binden? Belangrijke denkers zijn Thomas Hobbes, Edmund Burke en Jean Jaques Rousseau, die zeer verschillende en ook tegengestelde invullingen geven aan het begrip ‘politieke vertegenwoordiging’. Dit komt mooi tot uitdrukking in de mogelijk verschillende betekenissen van het – complexe, en wellicht zelfs gevaarlijke – begrip ‘volksvertegenwoordiging’. Wordt de klemtoon op ‘volk’ gelegd of juist op ‘vertegenwoordiging’? In het eerste geval ligt de nadruk vooral op uitspreken wat je kiezers of achterban je zeggen. Je vertegenwoordigt mensen, en bent in de eerste plaats een spreekbuis van je kiezers. De eigen opvatting dient te wijken voor de opvattingen van je kiezers. Met de klemtoon op vertegenwoordiging ligt de nadruk juist op zelfstandig en naar eigen inzicht handelen en beslissen, met de onderliggende gedachte dat het nauwelijks reëel is om de grote diversiteit aan opvattingen van vele (tien)duizenden kiezers werkelijk te kennen. De (politiek) vertegenwoordiger moet daarom een eigen vertaling maken van de belangen van zijn of haar kiezers, en zal daarin veel sterker naar eigen inzicht moeten handelen. Dze relatie is veel meer een vertrouwensrelatie tussen kiezer en gekozene. In deze studie worden ook waardevolle uitstapjes gemaakt. Bijvoorbeeld een toneelspeler kruipt ook in de rol van een ander persoon. Helpt die vergelijking wellicht om de betekenis van politieke vertegenwoordiging nader te duiden? Scherp inzicht in de verschillende betekenissen van politieke vertegenwoordiging zouden een voorwaarde moeten zijn voor iedereen die zich politiek verkiesbaar stelt.

Francois Mauriac, Le Noeud de Vipères, 1932 (Ned. vertaling: Adderkluwen)

Mensen kunnen elkaar sociaal geweldig klem zetten, met name in familieverband. Een klassiek thema in de litaratuur. Mauriac noem ik bijzonder omdat hij de klemmende familieverbanden scherp en zakelijk weet te beschrijven, terwijl het gelijktijdig ook heel persoonlijk blijft. In deze roman komt een oude en rijke man aan het woord die terugblikt op zijn verstoorde familieleven, een analyse geeft van de oorzaken daarvan met als inzet een besluit te nemen over zijn testament.

Marguerite Yourcenar, L’Oeuvre au Noir, 1968 (Ned. vertaling: Hermetisch Zwart)

Historische roman, gesitueerd in Vlaanderen in de overgang van middeleeuwen naar renaissance. Tegen de achtergrond van opkomende religieuze oorlogen en het begin van 80-jarige oorlog reist filosoof en arts Zeno, buitenechtelijke zoon van een Italiaans edelman en een Vlaamse rijke kooopmansdochter, door het 16e eeuwse Europa, Midden-Oosten en Noord-Afrika. Het merendeel van het verhaal speelt zich af in Vlaanderen. Zeno zoekt vrijheid van denken met behoud van menslievendheid in een gevaarlijk gepolariseerde samenleving. Hij weet zich als rondreizende arts lang te redden, maar komt uiteindelijk toch gevaarlijk klem te zitten. Het verhaal eindigt met een gesprek tussen hem en zijn stokoude leermeester, die hem tracht te redden uit de klauwen van de inquisitie door hem te laten buigen voor achterhaalde conventies.